Vestingstad Woudrichem

Posted on

Hallo, wat leuk dat je bent aangeland op mijn blog. Mijn naam is Karin de Bruin, 40plus met ruim 15 jaar ervaring, getrouwd en moeder van 2 volwassen jongens. Ik werk 2 dagen in de week in de financiële sector. Meer dan genoeg wat mij betreft. Zo hou ik tijd over voor het gezin, familie, vrienden en uiteraard fotograferen. Het liefst ga ik naar het strand hier in de buurt voor een zonsondergang. Zeker nu de vakanties weer voorbij zijn is het zo heerlijk rustig, en elke dag weer anders maar altijd mooi.

Over spinnen, én koeien die stieren blijken te zijn!

Vandaag ga ik met mijn “40plusvriendinnen” op pad. Wat een zalig vooruitzicht. Instagram en fotograferen is onze gemeenschappelijke passie, meer hebben we niet nodig voor een topdag. Overdag fotograferen is voor mij een enorme uitdaging, maar dankzij het geweldige gezelschap wordt dat opeens een stuk minder lastig.

Fotograaf : Monique Anrochte

Happend naar lucht?

Met een van de vriendinnen rij ik mee en we bereiken de mooie vestingstad Woudrichem. Een goed gevulde koelbox staat op de achterbank, beetje zwaar maar er is altijd iemand in de buurt die helpt sjouwen. Het idee is om te beginnen met een brunch. “Als iedereen nou iets kleins meeneemt, wordt het chaos maar vast reuze gezellig” is de boodschap. Daar voelen we wel iets voor. Zo zitten we heerlijk op een bankje te genieten van het mooie uitzicht. Wat een goed begin. Maar al happend van het lekkers verschuift onze blik naar boven. Wordt die wolk nou groter? Gaan we regen krijgen of toch niet. Joh, we zijn een dag uit, wat kan ons het weer schelen.

Onkruid vergaat niet.

Onze wandeling start met een klim naar de stadswallen. Een beetje buiten het stadje blijven lijkt ons met deze hoge temperaturen een goed idee. En voor wie ons al een beetje kent, we schieten voor geen meter op. Alles moet vastgelegd worden. Zelfs uitgebloeid onkruid zou wel eens een wereldplaat kunnen worden. Je weet het niet.

Woudrichem vanaf de wallen blijkt een goede keuze. We lopen langs schattige huisjes en mooie tuintjes. Opeens zien we flink wat takken bewegen, hangt daar een reuze aardige meneer in de boom peren te plukken. De rotte exemplaren gooit hij gewoon weg, goed voor de beestjes denk ik. Een van de vriendinnen begint een gezellig gesprek met de meneer en zo blijven we dus zelfs bij een perenboom al steken.

We bekijken net buiten de stadswallen nog even het zicht op de molen. Uiteraard staan we ook hier weer allemaal naast elkaar om hetzelfde plaatje te schieten. Soms levert dit echt hilarische beelden op. Staan wij thuis gillend op de keukenstoel als er een spin voorbij komt, maar in een eng en donker tunneltje staan we met elkaar te schieten om het vetste exemplaar zo scherp mogelijk vast te leggen. En dat we dan nu heel dichtbij die spinnen moeten komen maakt ons echt niets uit.

Woudrichemse bloemen

Na een uurtje wandelen wordt het tijd voor een kop koffie! We zien een schattig terras met tafeltjes. parasols, en een bos bloemen op tafel. Je snapt t al hé? 8 vrouwen met camera verdringen zich rondom een witte pot met prachtige grote chrysanten. Die hebben ze alleen in Woudrichem, vandaar! We genieten van onze koffie en een lekker stukje nougat. Zo blij dat er dan altijd iemand is die dat niet lekker vindt. Als je met vriendinnen op pad bent is lijnen er niet bij. Een kopje koffie is niet genoeg want onze passies worden uitgebreid gesproken. De ene vriendin heeft meer verstand van instagram dan de ander en legt het graag en geduldig uit, en nog een keer want we zijn niet zo vlot van begrip meer. Heeft niets met leeftijd te maken maar alles met het zonnetje dat de boel ook nog eens lekker opwarmt.

Na de koffie gaan we weer door. Wat snappen de inwoners van Woudrichem goed wat wij leuk vinden. Op vakantie gaan, dan zijn bloemen in de tuin niet handig, maar de buurvrouw maakt dat meer dan goed. Overal bloemen, zelfs bakken onder de ramen. Daar worden wij heel blij en hebberig van.

Alle schapen op 1 dam

We passeren de molen, wat schapen, heel veel mooie huizen, straatjes en een haven waar de foto gemaakt wordt die boven aan deze blog staat. Te grappig natuurlijk dat we onder een straatnaambordje staan waar Schapendam op staat. Of hebben we dat expres gedaan?

Bootje heen en weer weer

Hoe dichter we bij het water van de Merwede komen hoe blijer deze vriendin wordt. Hoe meer water hoe beter, en wat zien we daar aan de overkant? Nou idyllischer kan haast niet. Een enorme kudde paarden staat lekker te grazen precies voor Slot Loevestein. Wat een uitzicht.

We besluiten bij het pontje te vragen of de schipper ons naar de overkant wil varen. Die paarden willen wij heel graag van iets dichterbij vastleggen. Uiteraard doet hij dat graag. Hij neemt ons mee, en wie dat het leukste vindt laten wij even in het midden. Het pontje helt over naar 1 kant, want wat we al de hele dag doen, blijven we uiteraard ook op het water doen. Keurig naast elkaar hetzelfde uitzicht vastleggen. De oeh´s en ah´s waren niet van de lucht.

Er staan niet alleen paarden aan de overkant. We zien ook een kudde donkerbruine stieren, “koeien” volgens een van de vriendinnen. We rolden allemaal om naar de andere kant van de boot, levensgevaarlijk die grappen. Maar ze kan er niets aan doen, ze ziet het gewoon niet goed. Het zicht wordt een beetje geblokt door een of twee vriendinnen die in beeld staan.

Wereld verbeteren?

Weer met voet op vaste wal besluiten we toch echt de vesting in te duiken op zoek naar een koud glas van het een of ander. Lopen, maar vooral lachen maakt dorstig. Het duurt even voordat we bij Schering en Inslag aankomen. Net buiten om de hoek staat een bak met prachtige gladiolen, dat hield ons even op. Op het terras vinden we een mooie grote ronde tafel. De camera’s allemaal op tafel terwijl er drankjes aan komen blijkt een slecht idee. Maar gelukkig heeft iemand zakdoeken mee en is het vocht snel opgenomen. Lekker in de schaduw komen we weer tijd tekort. Kleine en grote zaken worden besproken. De wereld weten we niet te verbeteren maar we hebben serieus ons best gedaan.

Richting de auto komen we langs het huis waar de tv-serie dokter Tinus is opgenomen. Kijk dat zijn weetjes daar houden wij vriendinnen van. De helft heeft de serie nooit gezien, maar we klikken er op los.

Tip voor een goed voornemen!

Op de dijk zien we een paar dames zitten. Heerlijk in de schaduw van een boom. Uiteraard willen wij graag weten wat ze daar doen. Nou niks dus. Zalig is dat, gewoon aan het eind van de dag even samen met een buurvrouw op de dijk de dag doornemen. Ze vertellen ons ook gelijk diverse leuke weetjes over de vestingstad. We hadden de dames beter in de ochtend kunnen tegenkomen, al hebben we niet het idee dat we iets gemist hebben, of misschien wel en dat is dan de reden om nog eens terug te gaan.

Is de dag nu al om?

We hebben wat moeite om afscheid van elkaar te nemen. Sommigen zagen elkaar vandaag voor het eerst maar een vriendschap voor het leven is gesloten. Als je zoveel moois op een dag ziet en beleeft dan wil je elkaar gewoon vaker zien. We openen de koelbox die de hele dag op de achterbank heeft gestaan, en genieten midden op de parkeerplaats van alle bakjes met tomaten, olijven en druiven die we nog over hadden. Voldaan gaat iedereen weer richting huis.

Wat een topdag!

Hoe we hier verzeild raakten

Alle zeilen bijzetten

Met de wind in de zeilen

22 Replies to “Vestingstad Woudrichem”

  1. Te leuk … de foto met z’n allen op de steiger geeft precies weer hoe het gaat als we met z’n allen op stap zijn … zoveel gezelligheid en een fijne hobby die we delen. Woudrichem was echt een aanrader, zo zeer zelfs dat ik al 2 nachtjes geboekt heb in Fort Vuren …. I’ll be back 😍

  2. Wat heerlijk om onze gezellige dag in Woudrichem nog eens her te beleven. Ik heb genoten van je verhaal en foto’s Karin! Een goed begin van deze regenachtige dag.

  3. De warmte ben ik al lang vergeten, maar de gezelligheid plakt nog aan mij 😂😂 wat een fijne verhalen hebben we gedeeld. Super dit blog, zodat we morgen en overmorgen en volgende week en volgend jaar nog steeds terug kunnen duiken in deze topdag ❤️💕❤️

  4. Ik ben weer terug in Woudrichem! Wat een geweldige dag en jouw foto’s en verhaal laten dat zo zalig zien. Dankjewel!

    Ik krijg al weer de neiging om terug te gaan. Nooit genoeg! 😂

  5. Sjonge jonge wat een mooi verhaal! Erg leuk ik hoor jullie lachen! 😃👍❤️ + 40✅ Vrouw❌…..als ik weer fit en omgebouwd ben ga ik zeker een keer mee als Johanna!
    Groetjes Jowie

  6. Wat een prachtige samenvatting met superfoto’s van deze bijzondere Plusdag Karin !!
    Je beleeft hem zo keer op keer terug .
    En ja wat een heerlijke chaos kan het soms zijn.Maar ik denk dat we stiekem niet anders willen 😂Allemaal zien we hetzelfde , en toch zijn de foto’s allemaal net weer even anders .
    Ik vind het werkelijk pure rijkdom om met de @40plusvriendinnen een dagje op stap te zijn 🤗

  7. Wat een heerlijk verhaal heb je geschreven Karin! Erg leuk om te lezen; jullie hebben samen een super Fijne dag beleefd. De gezelligheid spat er vanaf. Ik hoop ook nog eens een keer mee te kunnen gaan. En Woudrichem is gewoon een geweldig stadje!

  8. De gezelligheid spat van je verhaal af Karin, ik hoor jullie lachen en klikken tegelijk 😀
    Volgende keer gaat deze 40plusser zeker weer mee 👍

  9. Wat een leuk stukje over een stadje wat ik wel kan dromen. Ik woon er niet, maar wel vlakbij dus ik herken elk beschreven plekje en elke locatie op de foto. Wel veel originele perspectieven die mij Dan ook weer inspiratie geven, want ja ik hou ook enorm van fotograferen!

    1. Wat leuk. Ga ik je dan misschien een keer ontmoeten als er weer een uitje is van de vriendinnen. Je weet he. Het getal gaat over het aantal niet over leeftijd.

  10. Een heel mooie Blog en hoop nog meer te kunnen lezen.Vaak reis je naar andere landen terwijl er dichtbij zoveel moois te zien is.Gelukkig zijn mijn kinderen nu volwassen,bijna met pensioen en kan dan eindelijk genieten van ons prachtig land.Wens u veel succes met alles wat u onderneemt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *