Unesco werelderfgoed Prespa National Park

Prespa: een National Park om nooit meer weg te gaan!

Na een lekker nachtje slapen wordt het ontbijt op het Prespa resort verzorgd door de vrouw des huizes. Onze gids, Stratos, tevens mede-eigenaar van het resort, schuift gezellig aan en ook Christos, de piloot en zijn vrouw zijn weer van de partij. Het gaat spannend worden vandaag! Gaat het lukken om te paragliden? Zullen we echt vliegen als reusachtige vogels door de lucht? Het hangt af van de weersomstandigheden en of de wind goed staat. De voorspellingen lijken goed. We vinden het zo spannend!

Een bonte verzameling

Voordat we op weg gaan, laat Stratos zijn verzameling gevonden materialen zien. Het is een muur vol en er hangt werkelijk van alles. De spullen zijn door de jaren heen in de grond en omgeving gevonden en Stratos zorgt ervoor dat het bewaard blijft. Hij heeft het allemaal met zorg een plekje gegeven. Echt prachtig! Ieder element heeft een eigen verhaal, waar Stratos graag in geuren en kleuren over vertelt en wij gaan helemaal los met de camera.

Onze vertragende factor
Prespa resort

Op stap met boswachter Rose

Vandaag gaan we op pad met een soort “boswachter”, Rose genaamd. Zij weet alles van het Prespes Park en runt ook het informatiecentrum waar allerlei educatieve projecten draaien. Bijzonder aan het Prespa National Park is, dat het een “gewoon” bewoond gebied is, waar mensen wonen en werken. De huizen in de mooie dorpen, hebben een Unesco erfgoedstatus gekregen en het gebied wordt goed onderhouden. De bevolking is trots en terecht! Het is hier prachtig!

Pelikanen en ander rondvliegend wild

Er leven diverse soorten pelikanen en andere vogels in het gebied, dat maakt het een prima plek voor vogelaars. Niet zo mijn ding, maar Sandra en Marga die lusten er wel pap van. Ik moet bekennen dat ik het wel super vond toen ik die pelikaan zo knallend op de plaat had gevangen, dus ik begrijp het wel!

Als je het dorp Agios Germanos inrijdt, vind je daar het informatiecentrum waar Rose werkt. Wanneer je vooraf informatie in wilt winnen, lijkt dit een beste uitdaging, want de meeste informatie is online alleen in het Grieks te vinden en het infocentrum heeft al helemaal geen website. Wanneer de gok niet bij je past, kun je altijd onze gids, Stratos, van het Prespa resort een mailtje sturen. Hij helpt je vast graag en, ja ja, hij spreekt uitstekend Engels.

Het kerkje van Agios Germanos

Voordat we op pad gaan neemt Rose ons mee naar het tegenover het centrum gelegen kerkje waar eeuwenoude fresco’s de wanden en het plafond sieren. Het is er stikdonker, lastig voor de fotografie, maar met een beetje creatieve oplossing heb ik er toch nog een acceptabele plaat uit gekregen, vind je niet?

Als je er binnen bent, ga je vanzelf fluisteren en dat is heel wat voor ons rondkwebbelende gezelschap.

In het park aangekomen hebben we verschillende foto-stops zoals die bij de sluis. Deze sluis beheerst het water niveau, want tussen de 2 meren van het park zit nogal een hoogteverschil.

Heuveltje op, mondje dicht

Onze volgende stop is een flinke heuvel tegenover het eilandje: Agios Achillios met een prachtig uitzicht over het gebied en het eilandje.

Rose heeft haar verrekijker mee, zodat we alle vogels die rond het meer leven goed kunnen spotten en de 600 mm lens van Sandra en Marga doen het ook prima hier. Ik denk dat Rose op een goed moment ons gekwebbel wil dempen, want ze last een momentje van bezinning in, waar we geacht worden om 5 minuten niet te praten en te luisteren naar alle geluiden met onze ogen (en mond dus) dicht. Niet te doen! Je begrijpt inmiddels vast dat dit een hele uitdaging is voor ons kletskousen.

Ik moet toegeven dat de bijzondere plek en het moment wel langer zijn blijven hangen door het momentje voor jezelf in rust en stilte. Toch maar eens vaker doen op dit soort plekken! Een beetje zen kan zeker geen kwaad.

Drijvende brug

Agios Achillios, het eiland waar we op uitkijken vanaf de heuvel, is met het vaste land verbonden door een drijvende brug. Ook dit eilandje behoort tot het Nationaal Park Prespa.

Je wordt vanzelf zen van zo’n uitzicht.

Na ons zen-momentje dalen we de heuvel af en begeven ons op de brug richting Agios Achillios, klaar voor een lekkere lunch. De wandeling is leuk met aan beide kanten een fijn uitzicht over de meren.

Tijdens de lunch bij het gelijknamige restaurant, ontmoeten we Dana. Ze heeft er mede voor gezorgd dat de brug er kwam, want waar je niet bij stilstaat is, dat voordat de brug er was, alles per bootje moest. De goederen, voorraden, maar ook de mensen! In de zomer is dat prima, met een bootje is het zo gebeurd en lekker varen, altijd fijn. Maar dan in de winter, als het meer bevroren is, als er geen bootje meer varen kan en het ijs ook nog niet sterk genoeg is, dan leef je totaal geïsoleerd op het eiland of je moet het gevaar opzoeken en hopen dat het ijs je houdt. Sinds de drijvende brug is het opgelost en zijn ook de kinderen vrij van gevaar in de winter en kunnen ze gewoon naar school op het vaste land.

Het is goed toeven op Agios Achillos. Je kunt er lekker wandelen, er staan nog wat historische overblijfselen, je vindt er kuddes schapen die vrij rondlopen en bovenop staat een kerkje met een mooi uitzicht over Prespa. De ezel blijkt een koe, bij het kerkje, en verleidt tot nog meer foto’s maken.

Een echte fotospot, zowel het eiland als de heuvel waar we waren met het mooie uitzicht. Camera mee en gaan!

We gaan terug!

Niet terug naar huis hoor, maar na overleg met Stratos, rijden we terug naar het dorpscentrum van Agios Germanos. Het dorpje heeft indruk gemaakt met de leuke huisjes en we hebben al 3 keer een paar mooie blauwe balkonnetjes gespot, maar ook al 3 keer geen tijd gehad om die te vangen.

Dus terug en gelijk even een welkom drankje op het terras bij Prespeion. Van al dat moois krijg je toch een dorst!

Als afsluiter van de dag rijden we nog een heuvel op met een kerkje, waar vandaan we enorm genieten van de fantastische zonsondergang. De camera maakt alweer overuren. Niet normaal wat een overdaad aan moois we zien op een dag. Verwennerij ten top!

Bovenop de heuvel genieten van het uitzicht met onze nieuwe Griekse vrienden.

Tot slot gaan we nog met zijn allen lekker eten bij restaurant To Tzaki in Agios Germanos om vervolgens moe maar voldaan richting ons appartement te rijden.

En dan is er alweer een dag voorbij, de tijd vliegt! Nu wij nog! Vandaag stond de wind verkeerd om te paragliden. Morgen! Ja morgen gaan we vast! We dromen er van!

Lijkt zo een fotografiereis jou ook wel wat?

Ontdek de beren langs de weg.

Waar is het uitzicht echt vele malen beter dan de koffie?

6 reacties op “Unesco werelderfgoed Prespa National Park&rdquo

  1. Die 2 minuten kado krijg je van mij ook kado, ik heb ze al 😂😂😂 hoe een koe een haas vangt? Met een ezel 🥴
    Mooi Blog mo en de platen zijn werelds. Je bent een boffert dat je terug gaat 💕 veeeeeel plezier

    1. Dank voor het cadeau! 2 minuten, 5 minuten, als we stil moeten zijn voelt het als een uur. Hahaha! En die ezel ben ik vooral zelf soms.
      Ik ga je natuurlijk missen! x

  2. Wat heerlijk zennn zijn we daar toch geworden. Oogjes en snaveltjes toe😂😂 en ff liggen.
    Heerlijk vooruitzicht heb je , qualitytime , ga er heerlijk van genieten 👍

  3. Weer heerlijk om te lezen en de fantastische foto’s te zien. En dat zien momentje 😊 Ik heb jullie nog niet met zijn 3en samen gezien maar Marga en Sandra wel ik kan me dat gekwebbel dus wel voorstellen 😂. Veel plezier met je zoon als je terug gaat

    1. Het is wat hè Beau? Niet te doen toch? En met zijn 3-en maken we nog meer lawaai.
      Dankjewel voor het lezen en je leuke reactie. Ik sta te trappelen om in het vliegtuig te stappen. Nog eventjes! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *