Een dag vol spanning, we maken het mee

Bootje varen

Alweer zo heerlijk geslapen en dan zomaar aan te hoeven schuiven bij een uitgebreid ontbijt, dat gaan we thuis missen. We rijden vandaag richting het Grote meer in Prespes. Onderweg moeten we nog enkele keren stoppen.  Dit kun je toch niet zomaar voorbij rijden. Wat een uitzichten.

In het Grote meer in Prespes ligt het drielandenpunt: Griekenland, Macedonië en Albanië. We maken een boottocht die ons langs prachtige pelikanen en andere vogels brengt. Ook hier weer fantastische uitzichten.

Bij het eindpunt is een mooi sfeervol kapelletje in de bergwand. Een flink aantal trappen omhoog, maar dan heb je ook wat. Vanaf hierboven heb je een heel schitterende doorkijk.

De bergen van Albanie zijn hoog en mooi, op de toppen ligt sneeuw. Wij blijven in Griekenland en varen weer terug naar Psarades, om daar een lichte lunch te eten bij restaurant Syntrofia. Ik heb mijn buikje weer heerlijk rond gegeten. Wat is er toch veel, er is genoeg voor een heel Grieks dorp.

Is het echt waar? Gaan we het doen?

In de middag wordt het dan toch echt duidelijk. De zenuwen slaan toe, we gaan het doen! Sandra en ik gaan als eerste met Christos van Eco Tourismo en Stratos van Prespa Spa Resort mee naar boven tot 1500 meter. Om vervolgens te gaan paragliden. Ik lijk wel niet goed wijs. Waar gaan we aan beginnen! De weg omhoog is stijl en glad. Het laatste stuk blijf ik echt niet in de auto zitten. Ik ben niet gek! De weg ligt vol met sneeuw. Het is spiegelglad. Dadelijk schuiven we zo van de berg af. Ik wil eruit! Het laatste stuk besluit ik om maar te gaan lopen.

Hoe stoer

We hebben afgesproken dat ik als eerste ga. Ik word goed vastgemaakt met het tuigje aan Christos, krijg instructies van hem en dan gaat het toch echt gebeuren. Mijn start verloopt soepeltjes. Christos heeft gezegd: run, run, run. En daar ga ik. Voor ik het goed en wel besef hang ik in de lucht. Wauw! Het is helemaal niet eng. Wat een geweldig gevoel geeft dit dan. Met een uitzicht over de bergtoppen en in de verte het Prespa meer. Geweldig! Ik schreeuw alles bij elkaar, van vreugde, van overwinning. Ik heb het gedaan! Niet normaal! En dan ga ik genieten. Dit ga ik echt nooit meer vergeten. Wil je hier meer van zien, check mijn instagram story’s.

Hard werken

Dan moet ook Monique naar boven. Omdat ik een tijdje zal moeten wachten, ga ik intussen maar even een kijkje nemen bij een man die aan het werk is op zijn land. Hij is stokken bamboe aan het tellen en legt ze vervolgens op een stapel en bind er een touw om. Ik lach een keer naar de vriendelijke man. Net als andere keren gaat een gesprekje voeren niet lukken. Ik praat nog steeds geen Grieks. Helaas. Zwaai de goede man vriendelijk gedag. Vervolgens ga ik even kijken bij zijn brommertje. Dat op hem staat te wachten tot hij klaar is met werken. Even later zie ik de man vertrekken, op het brommertje. Dat dat ding nog rijdt.

Dan komt ook Sandra naar beneden. Echt heel goed gedaan. Ik ben trots op haar. We schreeuwen en zwaaien naar elkaar, blij dat we elkaar weer zien. We vallen elkaar in de armen en staan daar een minuut of 5 6 allebei te huilen. Ja, waarom eigenlijk? Ik gewoon omdat ik blij ben dat ik haar weer veilig beneden zie. We hebben het gedaan! Wat een avontuur! Wie had dat toch ooit gedacht? Ik niet echt.

Dat verdiend een borrel

Bij Monique ging het allemaal niet zo soepel. Maar ze gaf niet op. Wat een bikkel. Kei goed gedaan Mo! Hier hebben we wel  een borrel voor verdiend. Dit paraglide avontuur moeten we echt gaan vieren. Vieren dat we 3 stoere oude hippe 40plusvriendinnen zijn, proost!

Lekker fris

Voordat Stratos ons naar het diner brengt, vraagt hij of we ons nog eerst even willen opfrissen. Uh, nou nee, hoeft niet hoor, klinkt het in koor. Onze jurken en hoge hakken hebben we thuis gelaten en we ruiken nog best fris. We gaan naar het vissersdorpje waar we eerder vandaag de boottocht maakte. Onderweg nog eerst maar een sunset staan bewonderen.

Op zoek naar een huisarts

Tijdens het diner krijgt Mo enorme last van jeuk en bultjes in haar hals en nek.  De eigenaar van het restaurant komt al snel met een oud tubetje met zalf dat erop gesmeerd moet worden. Maar omdat Google je beste vriend is, zoekt Monique het toch maar even op.

Ze denkt dat het komt van de rups die ze vanmorgen van haar lijf heeft gegooid. Een processierups naar het lijkt. Toch maar even langs de huisarts zegt Stratos. We volgen hem trouw. Bij de huisarts krijgt ze medicijnen, en nu maar hopen dat ze verder geen klachten krijgt, en dat het snel beter wordt.

Na een lange indrukwekkende dag weer snel terug naar ons slaapplekje. Ik ben bang dat inslapen wat moeizaam zal gaan. Wat een dag was dit dan weer. Op naar morgen. Benieuwd naar wat dat gaat brengen.

Onze eerste kennismaking met Griekenland

Beren op de weg?

Skiën in Griekenland 

10 Replies to “Een dag vol spanning, we maken het mee”

  1. Waar zijn de tissues, kan wel weer janken. Hoe stoer 😎
    De jurken blijven thuis, welke jurken? Hahaha, wat een heerlijk nlog marga, heb er van genoten.
    En krap me een ongeluk maar dat zit tussen mijn oren ipv Monique’s nek 😉

    1. Jaa, het was echt te gek! Niet normaal. Dat we dit mochten meemaken. Onvoorstelbaar. Nooit gedacht dat we dit zouden gaan doen. Kun je toch van te voren niet bedenken.
      Wat een vette reis is dit geweest. Bedankt!

  2. Helemaal te gek dat jullie dat gedaan hebben was nog eens een droom van mij die bijna geboekt was maar niet door kon gaan toen en nog steeds niet van gekomen. Wat vervelend die processie rups sinds kort weet ik ook hoe dat voelt en ben ik er alleen nog maar onderdoor gereden hoop wel dat de medicijnen goed gewerkt hebben. Ben benieuwd naar de volgende dag 👍🙋‍♀️📸😍

    1. Wat jammer dat je het niet hebt kunnen doen Lucienne. het is zo gaaf! Hopelijk krijg je nog ooit een kans. Met Monique is het allemaal goed gekomen. Ze heeft nog wel enkele weken last gehad maar dat is nu gelukkig allemaal voorbij.
      Bedankt voor je reactie. Groetjes Marga

  3. Geweldig Marga! Ik hoor jou nog gillend aankomen over de berg, maar dat had ik op Instagram al gemeld geloof ik. Ik hoorde je eerst en toen pas kwam je over de berg gevlogen. Trots op jou dat je zomaar ging. Vermoedelijk had ik het nooit gedaan zonder jullie. x

    1. Het was ook echt super mega te gek. Het gillen was van blijdschap, overwinning. Nooit gedacht dat ik dit ooit zou doen. Ongelofelijk, echt super! Wat een ervaring om dit samen met jullie te mogen beleven.
      xx

  4. Wat een geweldige ervaring hebben jullie beleefd! Zo stoer dat jullie dit gedaan hebben! Dat vergeet je nooit meer. Ik zou dat echt niet durven. En een huisarts bezoeken in het buitenland is niet fijn en extra spannend. Gelukkig is Monique goed geholpen. Ik heb het blog weer met plezier gelezen. Erg leuk geschreven.

    1. Wat een enthousiaste reactie, super blij mee. Het was ook echt zo gaaf om te doen. Geen tijd om na te denken of het eng zou zijn. Dat was het ook helemaal niet.
      Zo fijn ook dat we alle drie gegaan zijn. Het was een super ervaring.
      Groetjes Marga

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *