Edessa, waterval of carnaval?

We gaan Prespes verlaten.

In mijn dromen ben ik opnieuw van de berg geduikeld onder de bezielende leiding van Christos, onze held.

Wat een ervaring was dat, ik hoor Marga nog gillen toen ze aan kwam vliegen van achter de berg vandaan. Het avontuur van deze reis! Eentje om nooit meer te vergeten.

De laatste dagen

Met nu al heimwee naar dit prachtige stukje Griekenland, Macedonië, pak ik mijn koffer weer in, de laatste dagen zijn in zicht. Ongelooflijk hoe snel dat toch altijd gaat, maar snel vergeten doe ik deze eerste reis met de 40plusvriendinnen niet. Wat een fijne ervaring om, samen met vriendinnen met dezelfde passie voor fotografie, een prachtig stukje aardbol te mogen ontdekken. O jee, ik moet opschieten anders ben ik te laat voor het ontbijt.

Geen toeristische route, toch een toeristische route

Tijdens het ontbijt bij Presparesort wisselen we nog wat foto’s en filmpjes uit met Stratos en Christos en kijken we of we tijd hebben om een toeristische route te rijden naar Edessa. Volgens beide heren is het de moeite waard om te doen, maar in onze planning past het niet. Wij hebben een laatste missie voor het “IloveGriekenland-blog”. Edessa! Daar moet gefotografeerd worden en we hebben een blog beloofd. Dus we moeten afscheid nemen en gaan! Geen tijd te verliezen, want we weten het inmiddels, een route duurt bij ons altijd langer dan googlemaps belooft.

We worden warm van Edessa!

Na wat omzwervingen hebben we Edessa gevonden. Het is frappant welke temperatuurverschillen we in zijn beland in dit deel van Griekenland. In Edessa is het al echt lente, overal bloesem aan de bomen en de temperatuur klimt zomaar dik boven de 20 graden. En dat terwijl het bij Prespes nog winters aanvoelde af en toe en vergeet Nymfaio niet, daar lag de sneeuw nog metershoog op sommige punten. Maar hier is de lente! Heerlijk hoor!

Mijn eigen rots

Edessa dus en haar watervallen. Bijzonder om midden in een stadje een enorme waterval te bezoeken.

Doorgaans vind je deze middenin de natuur en moet je er vaak behoorlijke afstanden voor wandelen en klimmen. Bij Edessa niet dus. Het is hierdoor natuurlijk lekker druk in het stadje, maar dat is eigenlijk heel gezellig. We komen uit de natuur vandaan, dus dan is het leuk om naar alle mensen te kijken en wat ze allemaal uithalen om de perfecte selfie bij de waterval te maken. Volksvermaak nummer 1 als je het mij vraagt.

Ik ben er heerlijk op een rots gaan zitten en heb genoten van het schouwspel.

Koffiemolen of watermolen?

Na het struinen wordt het tijd voor een bak koffie. We hoeven niet ver te zoeken, want bij de watermolen, die om het hoekje bij de waterval ligt, is een zalig terras en nog lekkere koffie ook. Ik ga voor de Griekse specialiteit: Een koude koffie. Café frappe noemen ze het en het is lekker koud, met ijs en nog dorstlessend ook. Sandra en Marga wagen zich er niet aan en kiezen voor een colaatje. We benutten het rustmomentje om even op Instagram door de reacties te lopen en te kijken wat er allemaal gebeurt online. Wie hangt waar uit met wie? Waar is het nu weer leuk? Missen we iets?

Na de koffie lopen we nog verder omhoog en worden beloond met een geweldig

uitzicht vanaf een kapelletje. Daar willen we allemaal wel wonen. Ik ga wel vast even in de hangmat liggen, lezen jullie maar lekker verder. Wat een plek!

Zoektocht of optocht?

Maar er is geen tijd te verliezen, we moeten door! Er is ons beloofd dat er in Edessa carnaval gevierd wordt, dus wij ons masker op en al wandelend in de richting waar we de optocht verwachten. Helemaal leuk voor de vriendinnen uit het Zuiden natuurlijk, zijn ze toch nog een beetje bij het carnaval-gedoe. Maar niets is minder waar. Geen optocht te bekennen. De verlatenheid is bijna pijnlijk. Hoe kan dat nou?

We zien wel overal posters hangen met de aankondiging. Na wat rondvragen komen we erachter dat we een dag te laat zijn. Gisteren was de optocht. Echt iets voor ons om te laat te zijn, te grappig!

We kunnen er inmiddels om lachen.

Alweer een Grieks hapje!

Dus slenteren we door de leuke straatjes van Edessa, want daar zijn er zat van.


De camera’s in de aanslag, want het is echt een onverwachts leuk plaatsje waar je ogen te kort komt. Inmiddels is het lunchtijd dus we gaan op zoek naar een lekker Grieks hapje. Nu moet je weten dat we eigenlijk tot heden zo goed als niets zelf besteld hebben. We waren steeds in het gezelschap van gidsen die dan het eten regelden. Heel leuk en lekker allemaal, maar nu willen we wel kennis maken met Griekse fastfood. Die hebben we onderweg wel her en der gespot en heeft ons nieuwsgierig gemaakt. We belanden aan het water op een terrasje en bestellen een soort pitabroodje met giros en friet erin. Ja echt, friet er in! En geloof me, dat is toch lekker! Helaas is het zo snel naar binnen gegleden dat ik te laat ben om een foto te maken. 😀

Utrechtse Grieken

Op het terras raken we aan de klets met een leuke Griekse dame die jaren in Utrecht heeft gewoond. Ze vindt het bijzonder om ons daar te treffen, want veel toeristen zien ze eigenlijk niet en al helemaal niet in maart. Ze heeft nog steeds heimwee naar Utrecht, vertelt ze, waar ze al 18 jaar niet meer woont. Eigenlijk voelt ze zich een beetje verscheurd tussen beide landen. Ik kan het mij helemaal voorstellen en voel aan mijn water dat dit niet de laatste keer is dat ik in Griekenland zit. Ik voel me er fijn en de mensen zijn zo vriendelijk!

We wandelen via een omweggetje terug naar de auto, want het is tijd om te gaan. Ja echt!

We slapen namelijk niet in Edessa, vanwege de carnaval waren er geen kamers te krijgen, dus is er iets aan de kust geregeld. Ook helemaal leuk natuurlijk om toch nog even aan het strand te belanden, de plek waar Griekenland zo om bekend staat.

Maar nu eerst die auto vinden!

Grieks carnavallen

Onderweg raken we weer eens verdwaald, dit keer komt dat helemaal goed, want we vinden zomaar alsnog een heuse carnavalsoptocht in een dorpje dat we passeren. Wat een vrolijkheid op straat en wat zien de mensen er allemaal mooi uit. We genieten lekker mee, doen een dansje, raken elkaar kwijt tussen de feestvierders en vinden elkaar weer terug met allemaal een rolletje vol blijheid. Carnaval in Griekenland. Dat verzin je toch niet?

Zonsondergangen en composities

We zetten onze reis voort, dwalen nog eenmaal van de weg af voor een zonsondergang die zo spectaculair is dat we echt niet door kunnen rijden. We hebben niet bijtijds een goeie plek kunnen vinden waar enige compositie te maken is, maar wat een lucht! Ik knal er toch maar een foto van op. Geen compositie, wel een explosie aan kleuren. Fijn genoeg om met jullie te delen.

En dan zijn we eindelijk aanbeland bij ons laatste nachtje in Griekenland. We eten nog een hapje en rollen zo ons bed in. Moe van de lange dag en dito rit val ik direct in slaap.

De aller allerlaatste dag!

De volgende ochtend vergis ik me een uurtje, waardoor ik zomaar nog tijd heb om langs het strand te slenteren. Ik kom Sandra tegen die net op de terugweg is en haar koffer gaat pakken, de mijne ligt al in de auto. Nog de laatste keer tetrissen we met onze koffers, gelukkig het past nog, elke keer weer spannend! Onderweg scoren we een ontbijtje en het zit erop! We gaan! Hups naar huis!

Over rondjes vliegveld in eigenwijze auto’s

We moeten de auto nog even aftanken, wat een extra rondje vliegveld kost, maar gelukkig hebben we ruim de tijd. Met een beetje spijt leveren we onze trouwe kar in. We hebben genoten van de luxe van deze SUV. Ruim zat voor al onze meuk en hij kon wat onverwachte kunstjes, zoals zelfstandig afstand houden van de voorganger. Zo gek om niet de totale regie te hebben achter het stuur, maar wat is dat makkelijk zeg!

Bij het inleveren biedt de jongen van Hertz aan om ons in de eigen auto naar het vliegveld te brengen. Dikke luxe, want dan hoeven we onze koffers niet te verhuizen naar een busje. Daar maken we dus dankbaar gebruik van.

Nog een laatste selfie en een koffie en dan wordt het tijd om het vliegtuig in te stappen.

Bedankt leuke Grieken en gezellige 40plusvriendinnen Sandra en Marga voor de mooie dagen, het was een feestje!

Dag Griekenland, wat ben je mooi! We komen terug! Echt!

Yássou!

Wil je onze avonturen vanaf het begin volgen?

Wie is er van de berg gedonderd?

Waar is dat vest gebleven?

2 reacties op “Edessa, waterval of carnaval?&rdquo

  1. Sommige dingen ga ik nooit meer vergeten, tetrissen 😂 dat vond en vind ik zo’n goeie grap. En dat kansloos gedrentel tijdens die sunset, echt ik lig helemaal dubbel. Bedankt voor de fijne, mooie, gezellige, grappige en ontroerende momenten. Om nooit meer te vergeten 💕 dikke kus van San

    1. Ik val nog van de bank als ik terugdenk aan alle hilarische momenten. Wat je allemaal in 11 dagen aan gekkigheid tegenkomt is al onbetaalbaar en dan heb ik het maar niet over onze fotogekte, geen eind komt er aan en wat vinden we allemaal voor leuks op dat pad. Rolletjes vol! Love it! Dank voor de mooie avonturen San, op naar meer van dat leuks … een Zaanse zoen voor joe! x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *